Sunday, 9 October 2016

ε..

Είναι ώρα να φύγεις. Κρυφά. Μυστικά.
Δεν ήρθα, επιμένεις. Κρυφά. Μυστικά.
Χορεύω. Χορεύεις. Χορεύουμε. Μόνοι. Μαζί.
Αμφιταλαντεύομαι. Το νερό κυλά αμέριμνο στα δάχτυλα της θέλησης.
Βήμα και κενό. Αιωρούμαι. 

Η απροθυμία ειναι εκει. Μου γνέφει. 
Ζητώ κάτι παραπάνω απο δυο οργής αντίο. Δίνω κάτι λιγότερο.
Δεν ήρθα. Δεν έφυγες. 

δ..

Η λαχτάρα παραμένει. 
Δεν γνωρίζει χρόνο.
Όμως ο χρόνος σε ξέχασε.
Τώρα είστε και οι δύο εραστές της λήθης. 

Η στοργή είναι εκεί.
Σε ταπεινώνει. Το δέχεσαι.
Θυμώνεις. Φωνάζεις. Ουρλιάζεις.
Ξεσκίζεις τα σωθικά σου.

Άραγε τι σου μένει όταν εκθέτεις τα σπλάχνα σου; 

γ..

Τωρα. Και το κάθε λίγο σου φαντάζει μικρότερο. 
Άνεμος, δυο κουμπιά ταξιδεύουν στο άπειρο. 
Τους είπα ψέματα, δεν βρίσκονται στο άπειρο. 
Με πίστεψαν και συνεχίζουν το ταξίδι τους απτόητοι. 
Η επιστροφή τους θα σημάνει αλλαγή εκστρατείας. 
Ειναι πολεμική η διάθεση και φορώ τη στολή σου. 
Μου τη χαρίζεις; 

..Δεν περιμένω απάντηση για κάτι που ειναι ήδη δικό μου..