Tuesday, 17 January 2017

θ..

Θυμός. Οργή.

Ξεφωνίζουμε στα κεραμίδια τις αδυναμίες μας.
Δυο γάτες που γλύφουν τις αναβολές τους.

Δώσαμε ομίχλη και λάβαμε πάγο. Έτσι για αλλαγή.
Η αναγκαστική συνδιαλλαγή έλαβε τέλος.

Στέκεσαι απέναντι με τα νύχια στις τσέπες.
Κρατώ την αναπνοή μου και μετρώ. Βυθίζομαι.

Γίνεται. Ο χρόνος. Πέρασε.
Οι κωδικοί της μοναξιάς σου απλωμένοι στις σχισμές των δαχτύλων σου.

Η μουσική δανεική. Φτηνή.
Κάθε πλήκτρο και ένα πισωγύρισμα.

Οι εμμονές στο τραπέζι.
Σερβίρω κάθε σου διαστροφή.

Περίεργο, όλα σου ξεθώριασαν τώρα που λείπει το κόκκινο..





Thursday, 12 January 2017

η..

Ήταν η ώρα προχωρημένη. Έσταζε ο ήλιος προσμονή.

Το κάλυμμα στα έπιπλα είχε φθαρεί από την αχρηστία.

Δεν είχα νερό, δεν είχα βροχή. Είχα μόνο λίγο αγέρα να σου χαρίσω.

Φύσηξε μακριά. Πήρε τις σταγόνες του ήλιου και τις μετέτρεψε σε δάκρυα.

Υγρά μανικετόκουμπα. Μου κούμπωσαν το λαιμό. Αναπνέω σαν σε φαραωνική κλίμακα.

Πέτρα, σκόνη και λίγο από την ευθυμία σου θυμάμαι. Ο τάφος κλειστός. Αγγίζω το σάβανό μου.

Περπατώ με νόημα. Εκείνο που χάσαμε. Εκείνο που ποτέ δεν βρήκαμε.

Η αλήθεια είναι το σάβανο. Αυτό που με τυλίγει..

Saturday, 24 December 2016

z..

Οι πέρλες. Αυτές θυμόμουν, αυτές σε όνειρο είδα.
Κουρασμένα από τα δάκρυα σώματα, δίχως ρούχα, κείτονται αναμεσά μας.
Ντρόπη για εκείνους, αγωνία για εμάς.

Όλοι νεκροί. Σιγοτραγουδάμε τον ύμνο της χαμένης μας ζωής.
Έφυγε ξαφνικά, ήρθε γρήγορα. 
Εσύ δεν ήσουν εκεί, παρόλο που το άψυχο κορμί σου, παγωμένο και νεκρό ήταν πάντα δίπλα στο δικό μου.

Σήκωσα το βάρος της ψυχής και σε συνάντησα. Μάχη Τιτάνων αναφώνησαν. 
Δεν είχαν δίκιο. Μάχη φόβου και εγωισμού. 
Η πικρία χάραξε το προσωπό μου. 

Από τότε κουβαλώ το ψέμα της συνθήκης σου.. 

Sunday, 9 October 2016

ε..

Είναι ώρα να φύγεις. Κρυφά. Μυστικά.
Δεν ήρθα, επιμένεις. Κρυφά. Μυστικά.
Χορεύω. Χορεύεις. Χορεύουμε. Μόνοι. Μαζί.
Αμφιταλαντεύομαι. Το νερό κυλά αμέριμνο στα δάχτυλα της θέλησης.
Βήμα και κενό. Αιωρούμαι. 

Η απροθυμία ειναι εκει. Μου γνέφει. 
Ζητώ κάτι παραπάνω απο δυο οργής αντίο. Δίνω κάτι λιγότερο.
Δεν ήρθα. Δεν έφυγες. 

δ..

Η λαχτάρα παραμένει. 
Δεν γνωρίζει χρόνο.
Όμως ο χρόνος σε ξέχασε.
Τώρα είστε και οι δύο εραστές της λήθης. 

Η στοργή είναι εκεί.
Σε ταπεινώνει. Το δέχεσαι.
Θυμώνεις. Φωνάζεις. Ουρλιάζεις.
Ξεσκίζεις τα σωθικά σου.

Άραγε τι σου μένει όταν εκθέτεις τα σπλάχνα σου; 

γ..

Τωρα. Και το κάθε λίγο σου φαντάζει μικρότερο. 
Άνεμος, δυο κουμπιά ταξιδεύουν στο άπειρο. 
Τους είπα ψέματα, δεν βρίσκονται στο άπειρο. 
Με πίστεψαν και συνεχίζουν το ταξίδι τους απτόητοι. 
Η επιστροφή τους θα σημάνει αλλαγή εκστρατείας. 
Ειναι πολεμική η διάθεση και φορώ τη στολή σου. 
Μου τη χαρίζεις; 

..Δεν περιμένω απάντηση για κάτι που ειναι ήδη δικό μου.. 

Wednesday, 28 September 2016

β..

Ταξίδεψα νωρίς με τον ήλιο να οδηγεί τα βήματα μου. 
Η λαγνεία του τοπίου φαντάζει άμορφη μπροστά σου.
Μέθυσα από τις ηλιαχτίδες καθώς αναζητούσα το βλέμμα σου.
Άκουσα τη φωνή σου, εκείνο το γάργαρο κομμάτι κάθε προσμονής.

Τι αλαζονεία.. Μέθυσα και βούτηξα. Δυο μονομάχοι στον πάτο της θάλασσας.
Είμαστε έτοιμοι και η μονομαχία ξεκινά. 
Κέρδος μηδαμινό. Κατασπαράζουμε ο ένας τον άλλον σε φόντο γαλανό. 
Οι αέρηδες της γειτονιάς σου με ταξίδεψαν στα χνάρια κάθε κρυφού σου τάλαντου.
Είναι ωραίο να μετράς τ' αστέρια απο θέση πυγμής.. 
Με ρωτάς με μανία, 'είναι άραγε δίπλα σου'; Τι σημασία έχει αναρωτιέμαι..