Friday, 27 November 2015

Ο Κάποιος Άλλος..



Αλήθεια που σταματά η λογική και που ξεκινά η τρέλα;

Που σταματά η λήθη και που ξεκινά η θύμηση;

Που ξεκινά η επιλογή και που σταματά η ειρωνεία;

 

Ίσως όλα τα παραπάνω να μην έχουν σημασία, άλλωστε το τελευταίο διάστημα αποτιμάται κυρίως σε μία λέξη: Ντροπή..

Ντρέπομαι για την ανθρωπότητα, ντρέπομαι για όλους εμάς και, κυρίως, για εμένα την ίδια. Άνθρωποι στην Ειδομένη ράβουν τα στοματά τους. Εγώ το κρατώ ανοιχτό αλλά δεν το χρησιμοποιώ υπέρ τους..

 

Όλοι οι πρόσφυγες ζούν σε ένα παράλληλο σύμπαν. Το σύμπαν των αδυνάτων. Ουσιαστικά δεν μας αγγίζει το δράμα τους. Παραμένουν ως ένα tweet ή ως like.

 

Σήμερα διάβασα ότι στην Ολλανδία τους "υποδέχονται" με κομμένα κεφάλια γουρουνιών. Το δημοσίευμα αυτό μου θύμισε αρνητικά σχόλια που είχα δεχτεί το 2012 ως Ελληνίδα στη βόρεια Ευρώπη. Ήταν περίπου στο ίδιο μοτίβο.. Φυσικά δεν συγκρίνω την ελληνική κατάσταση με αυτή των προσφύγων. Συγκρίνω όμως τις αντιδράσεις των ανθρώπων. Η αλήθεια είναι ότι ο αδύναμος (κοινωνικά) που μας χτυπά την πόρτα είναι πρώτα απ'όλα ενοχλητικός και έπειτα καημένος (στη καλύτερη των περιπτώσεων). Ποτέ συνάνθρωπος. Ποτέ ένας άνθρωπος που το δράμα του θα μπορούσε, εν δυνάμει, να είναι δικό μου ή δικό σου.

 

Όλα είναι εύκολα για βολεμένους ή όσους πιστεύουν ότι έχουν βολευτεί. Και η λέξη συνάνθρωπος, που θρησκευόμενοι κυρίως χρησιμοποιούν, έχει χάσει τη σημασία της. Πρωταρχικά από τους ίδιους. Άλλωστε ποτέ δεν πίστεψα ότι οι θρησκείες ενώνουν. Αντίθετα, οι θρησκείες χωρίζουν και, ενίοτε, δολοφονούν..

 

Χαρακτηριστικά θυμάμαι τα λόγια ενός μικρού παιδιού τις προάλλες. Κρατούσε σφιχτά το χέρι της μαμάς του ρωτώντας τη ταυτόχρονα: " θα τους τιμωρήσει ο θεούλης, η Παναγίτσα και ο κάποιος άλλος;"

 

Σε αυτόν τον άλλο λοιπόν, εξίσου τιμωρό, αφιερώνω το έτος 2015 και τη συνεχιζόμενη μεσαιωνική βλακεία όλων των ανθρώπων αυτού του πλανήτη. Με ιδιαίτερη έμφαση στους δυτικούς που ενώ γνωρίζουν καλύτερα (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να γνωρίζουν καλύτερα) πράττουν τα χειρότερα..

 

The Others, a cartoon and... the Samaras.


It all began with a cartoon, one could argue. Yes, indeed its one of these stories that the Other is attacking the West as if the West never exploited or destroyed the Other. To be fair to the Other, I must note that their extremists, throughout history, were, and still are, powered by the West; these extremists are attacking the Others every day as well and have proven to be a Frankenstein's monster. Don't ask me about their creators, you can guess them quite easily; just search for the word 'colonizers' and the 'war on terror' doctrine.
 
 

In fairness to the Westerners killed, I must note that they were all extremely important people, important because, simply, they were trying through their work to make us understand that religions are, in fact, deepening the gaps between different people. In my opinion, and despite the fact that I do respect religious people, it's time to move on. It's time to leave aside what's separating us and accept each other. I know, it's easy for me to say so, yet, the 'divide and rule' power game can only destroy all of us in the end: the West and the Other.
 
 
Anyhow, I will stop philosophizing. I am a Greek and, unfortunately, cannot but think of our soon-to-be-ex prime minister Antonis Samaras. He was the only one to exploit the whole incident in Paris for his electoral campaign; starved for power and desperate to win the elections, he linked the Charlie Hebdo massacre to SYRIZA's proposed immigration policies in Greece. French newspapers and media in general, were very accurate in what they wrote against him; as soon as they realized what this man said. Note, please, that he has an extreme ideology when it comes to different people, as these extremists do.
 
 
It would have been a laughable act by Samaras if people weren't dead. The problem though is that such actions are dangerous and the people in Paris were killed twice.
 
Once by their real killers and a second time by the Samaras and Westerner hypocrites like him.


--
The article was first published at Union Solidarity International website: