Tuesday, 17 January 2017

θ..

Θυμός. Οργή.

Ξεφωνίζουμε στα κεραμίδια τις αδυναμίες μας.
Δυο γάτες που γλύφουν τις αναβολές τους.

Δώσαμε ομίχλη και λάβαμε πάγο. Έτσι για αλλαγή.
Η αναγκαστική συνδιαλλαγή έλαβε τέλος.

Στέκεσαι απέναντι με τα νύχια στις τσέπες.
Κρατώ την αναπνοή μου και μετρώ. Βυθίζομαι.

Γίνεται. Ο χρόνος. Πέρασε.
Οι κωδικοί της μοναξιάς σου απλωμένοι στις σχισμές των δαχτύλων σου.

Η μουσική δανεική. Φτηνή.
Κάθε πλήκτρο και ένα πισωγύρισμα.

Οι εμμονές στο τραπέζι.
Σερβίρω κάθε σου διαστροφή.

Περίεργο, όλα σου ξεθώριασαν τώρα που λείπει το κόκκινο..





Thursday, 12 January 2017

η..

Ήταν η ώρα προχωρημένη. Έσταζε ο ήλιος προσμονή.

Το κάλυμμα στα έπιπλα είχε φθαρεί από την αχρηστία.

Δεν είχα νερό, δεν είχα βροχή. Είχα μόνο λίγο αγέρα να σου χαρίσω.

Φύσηξε μακριά. Πήρε τις σταγόνες του ήλιου και τις μετέτρεψε σε δάκρυα.

Υγρά μανικετόκουμπα. Μου κούμπωσαν το λαιμό. Αναπνέω σαν σε φαραωνική κλίμακα.

Πέτρα, σκόνη και λίγο από την ευθυμία σου θυμάμαι. Ο τάφος κλειστός. Αγγίζω το σάβανό μου.

Περπατώ με νόημα. Εκείνο που χάσαμε. Εκείνο που ποτέ δεν βρήκαμε.

Η αλήθεια είναι το σάβανο. Αυτό που με τυλίγει..