Saturday, 24 December 2016

z..

Οι πέρλες. Αυτές θυμόμουν, αυτές σε όνειρο είδα.
Κουρασμένα από τα δάκρυα σώματα, δίχως ρούχα, κείτονται αναμεσά μας.
Ντρόπη για εκείνους, αγωνία για εμάς.

Όλοι νεκροί. Σιγοτραγουδάμε τον ύμνο της χαμένης μας ζωής.
Έφυγε ξαφνικά, ήρθε γρήγορα. 
Εσύ δεν ήσουν εκεί, παρόλο που το άψυχο κορμί σου, παγωμένο και νεκρό ήταν πάντα δίπλα στο δικό μου.

Σήκωσα το βάρος της ψυχής και σε συνάντησα. Μάχη Τιτάνων αναφώνησαν. 
Δεν είχαν δίκιο. Μάχη φόβου και εγωισμού. 
Η πικρία χάραξε το προσωπό μου. 

Από τότε κουβαλώ το ψέμα της συνθήκης σου.. 

No comments:

Post a Comment