Thursday, 24 May 2012

Τα λεβεντόπαιδα τ'ατίθασα..

Κρατούσα την αναπνοή μου ενώ ταυτόχρονα σκεφτόμουν πόσο θα αντέξω με τη μύτη κλειστή και τους πνεύμονες, βασικό όργανο του σώματος κάθε ανθρώπου, δίχως αέρα.
Η απάντηση του πειράματος απλή: ούτε ένα λεπτό! Πράγματι, ούτε ένα λεπτό δεν κράτησε το αποτυχημένο εκ των προτέρων πείραμα μου. Ο κάθε άνθρωπος ζει εφόσον αναπνέει. Το οξυγονο είναι βασικό στοιχείο της ίδιας μας της ύπαρξης, και τα λοιπά, και τα λοιπά, και τα λοιπά.
Τι συμβαίνει όμως με το οξυγόνο του πνεύματος; Εδώ αγαπητοί περιμένω την απαντησή σας. Πόσο οξυγόνο μπορεί να εισχωρήσει στο πνεύμα ενός ανθρώπου από τη στιγμή του "εγέρθητι"; Ποιός φαινομενικά ευθύνεται για τη μη εισροή πνευματικού οξυγόνου; Ποιός έχει την πραγματική ευθύνη; Δυστυχώς τις απαντήσεις όλοι μας, λίγο έως πολύ, τις γνωρίζουμε και ίσως να μήν μας άφησαν έκπληκτους τα τελευταία γεγονότα (μιλώ από άποψη προοικονομίας). Τελικά όμως τι συμβαίνει ή μάλλον τι θα συμβεί; 
Η αλήθεια είναι οτι ανοίξαμε μέτωπο. Μέτωπο με ήδη υπαρκτές απώλειες: την αξιοπρέπεια μας (πρωτίστως), την ιστορία μας (εξίσου πρωτίστως) και το οξυγόνο του πνευματός μας. Και τώρα; Τώρα τα "λεβεντόπαιδα" με τα μαύρα πουκάμισα και τα "αρχαία" αναστήματα θα μας ενημερώσουν για το αύριο. Ελπίζω μόνο να είναι σύντομο. Δεν μας αξίζει κάτι περισσότερο. Τραγική απόδειξη τα ποσοστά του Διστόμου..

Monday, 7 May 2012

....

Μαύρη ημέρα η σημερινή. Ντρέπομαι για τη νεοελληνική καταγωγή μου. Οι χρυσαυγίτες παρελαύνουν στην βουλή. Στον κατ'επίφαση οίκο της δημοκρατίας. Λυπάμαι πολύ.